Tescilli markanın koruma süresi başvuru tarihinden itibaren on yıldır. Bu süre onar yıllık dönemler halinde istenildiği kadar yenilenebilir. Koruma süresi sona eren marka, sahibinin yetkili kıldığı vekilin talebi halinde yenilenir.
Yenileme talebinin yapılması koruma süresinin sona erdiği ayın son gününden önceki altı ay içinde gerçekleştirilir. Bu sürenin kaçırılması durumunda, yenileme talebi, ek ücret ödenmesikoşuluyla, koruma süresinin sona erdiği ayın son gününden itibaren altı aylık süre uzatımı içinde de yapılabilir.
Yenileme süresi mevcut tescilin sona erdiği gün başlar. Yenileme sicile kayıt edilir ve yayınlanır. Koruma süresinin bitiminden itibaren altı aylık süre içerisinde yenilenmeyen markalar hükümsüz sayılır.
Marka Yenileme işlemiiçin marka tescil numarası gereklidir.
Marka başvurusu veya belgesi, tescil edildiği mal veya hizmetlerin tamamı veya bir kısmında üçüncü şahıslara devredilebilir.
Bir işletmenin aktif ve pasifleri ile birlikte devri, aksi kararlaştırılmamışsa, işletmeye ait markaların da devrini kapsar. Mahkeme kararının sonucu olan devir hariç markanın devri yazılı olarak yapılır ve devir sözleşmesi taraflarca imzalanır. Markalar siciline kaydedilmeyen devir, üçüncü kişilere karşı marka hakkı olarak ileri sürülemez.
Ayrıca tescilli bir markanın devri sırasında, devredenin, aynı veya ayırt edilemeyecek derecede benzer olan ve benzer mal veya hizmetler için tescilli başka markaları bulunuyorsa, bu markalarının da devredilmesi gerekir. Aksi halde devir işlemi Enstitü tarafından yapılmaz.
Kısmi devir halinde, kısmi olarak devredilen mal ve/veya hizmetler için, kısmi devralan adına yeni bir marka dosyası oluşturularak devir kapsamı mal ve/veya hizmetleri içeren marka tescil belgesi yeni marka tescil numarası verilerek düzenlenir.
Marka devir işlemi için; Noter onaylı devir sözleşmesi gereklidir.
Bir markanın kullanım hakkına lisans denir. Markanın lisansı tescil edildiği hizmetlerin veya ürünlerin bir kısmı ya da tamamı için bir başka kişiye lisans yoluyla verilebilir. İnhisarı lisans ve inhisarı olmayan lisans şeklinde iki türü vardır. İnhisarı lisans, lisans veren başkasına lisans veremez, marka üzerindeki hakkını açık tutmadığı sürece kendisi de markayı kullanamaz.
Lisans sözleşmesinde aksi karşılaştırılmamışsa inhisarı lisansa sahip olan kişi, üçüncü kişiler tarafından marka sahibinin markadan doğan hakkına tecavüz etmesiyle, marka sahibinin yasalar yoluyla açabileceği davaları kendi adına açabilir. İnhisarı olmayan lisans da ise marka lisans sahiplerinin böyle bir durumda lisans açma hakkına sahip değildirler.
Eğer sözleşmede karşılaştıramamışsa lisans sahipleri, lisanstan doğan haklarını üçüncü kişilere veremez. Buna alt lisans veremez de denilebilir.
Marka lisans hakkına sahip kişi, markanın koruma zamanında markasını kullanabilir, markasını her türlü tasarruf edebilir. Marka sahibi uygulamalarına uygunluk dâhilinde, lisans alan üreten malın veya yapılan hizmetlerin kalitesini garanti olunacak önlemleri alır. Sözleşme şartlarını lisans alan bu kararları ihlal ederse, tescilli markadan doğan haklarını, lisans alana karşı dava yoluyla ileri sürebilir. Lisans markalar sicile kayıt edilmezse, iyi niyetli diğer kişilere karşı ileri sürülemez.
Marka lisans için; Noter onaylı lisans sözleşmesi gereklidir.